W maju rozpoczynamy zapisy na rok 2012/2013.
Podpisanie umowy w maju lub czerwcu
jest gwarancją niższej ceny,
we wrześniu na pewno będzie droż...
We współpracy z Zakładem Organmistrzowskim "Ars Organum" Adama Olejnika zajmuję się renowacją, strojeniem i intonacją organ.
Intonatornia
Niezbędnym elementem warsztatu organmistrzowskiego oferującego pełen zakres usług zwiążanych z budownictwem organowym jest intonatornia. Jest to pomieszczenie przystosowanie do prac intonierskich, czyli kształtowania natężenia i barwy dźwięku poszczególnych piszczałek i całych głosów organowych, w celu uzyskania wyrównanego brzmienia piszczałek w obrębie jednego głosu. Intonacja zapewnia każdemu z głosów charakterystyczne, indywidualne brzmienie.
W procesie intonowania niezwykle ważne są umiejętności osoby intonującej – oprócz wiedzy z zakresu budownictwa organowego, konstrukcji piszczałek i menzuracji, niezwykle ważne jest dysponowanie słuchem – niekoniecznie absolutnym, raczej relatywnym.
Intonacja odbywa się na tzw. stole intonierskim, często przy wykorzystaniu specjalistycznego sprzętu cyfrowego wspomagającego cały proces.
Na czym polega praca intonatora?
Podstawową zasadą powstania dźwięku w organach jest wydobycie dźwięku z piszczałki, a ta wydaje tylko jeden ton. Klawiszy jest 56, więc w jednym głosie musi być przynajmniej 56 piszczałek. Rolą intonatora jest doprowadzić do tego, żeby te 56 różnych instrumentów, jakimi są poszczególne piszczałki, brzmiało idealnie pod względem siły oraz barwy dźwięku. Wszystko musi być tak jak jeden instrument. Rolą intonatora jest „błądzenie" po klawiaturze i wysłuchiwanie, która piszczałka się wybija, która nie pasuje do przebiegu i wydanie polecenia pomocnikowi, który jest przy samej piszczałce: ciszej, głośniej, jaśniej, opóźnia, wyprzedza itd. l dopiero, gdy glos jest już wyrównany, gdy grając, słyszymy harmonię, tak jak to by był jeden instrument, wtedy przechodzimy do następnego głosu. Następnie rolą intonatora jest nie tylko wyrównanie jednego głosu, ale stworzenie całych organów, żeby każdy głos brzmiał stylowo, żeby każdy glos miał odpowiednią siłę brzmienia na tyle, żeby w kontekście, gdy się go używa pojedynczo jako solo. bądź gdy się łączy głosy w jedno organowe pleno, żeby za każdym razem to brzmienie było właściwe, tzn. miało proporcje, pełnię i blasku, i basu. l to jest rola intonatora, bardzo podobna do roli dyrygenta czy reżysera: realizacja własnej koncepcji zjawiska artystycznego, jakim są i powinny być organy.
